|
چون همتون رو خیلی دوست دارم می خوام خوشحالیمو باهاتون تقسیم کنم .
آرزو می کنم روزی همتون بشه .
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در شنبه پنجم اسفند 1385 و ساعت
10:38 |
بر سنگ مزارم بنویسید : آزرده دلی خفته در این خلوت خاموش
او زاده غم بود به غمهای جهان گشته فراموش
************
کاش ای تنها امید زندگی می توانستم در سینه خاموشت کنم یا شبی چون آتتش سوزان دل در لهیب سینه خاموشت کنم کاش اخباس نیاز دیدنت از وجودم چون وجودت دور بود در دلم آتش نمی زد آن نگاه کاش آن شب چشمهایم کور بود کاش در باغ خوش رویای تو ای گل وحشی نمی چیدم تو را تا بسوزم در خزان زندگی کاش من هرگز نمی دیدم تورا
دلم امشب دوباره بی قراره دو چشمونم هوای گریه داره در این دنیا گمونم بدترین درد عزیز جون انتظاره اننظاره
وصیت می کنم وقتی که مردم به شهر عاشقی خاکم سپارید به جای سنگ قبر روی مزارم درخت بیدمجنون را بکارید
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در چهارشنبه دوم اسفند 1385 و ساعت
17:57 |
* چگونه فراموش کنم وقتی که بودن توراباورکرده ام چگونه می خواهی بروی وقتی که هجران فرداهایت راپیش من ضمانت گذاشته ای ای کاش فریادآنقدربی صدابودکه حرمت سکوت رانمی شکست و ای کاش مرگ معنی عاطفه رامی فهمید *
...........................
می گن شیشه هابی احساسن اما وقتی که من روی شیشه مه گرفته اتاقم نوشتم
دوستت دارم آرام گریست .
..................................
درد تاریکیست درد خواستن رفتن وخودرابیهوده کاستن سر نهادن بر سیه دل سینه ها سینه آلودن به چرک کینه ها در نوازش نیش ماران یافتن زهر درلبخندیاران یافتن
.....................
دلهای سوخته وازآتش گداخته هنگام هم آغوش شدن باخاک گور حرارت وسوزش خودرابرای همیشه ازدست می دهند .
.....................
من ازدانه های درخشنده وشوراشک دلم که ازآسمان آن برگونه ام می چکد اسرارها و حکایتها به یاد دارم که یگانه مونس وهمدم شبهای پر درد واندوه عشق وامید وصال من بوده انداین قطرات که درقبال بی اعتنایی وتمسخر وفراموشی بی عاطفه ترین دلربایان عالم افشانده شده است در نزد من بسی عزیز است و من به آنها احترام می گذارم .
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در سه شنبه یکم اسفند 1385 و ساعت
18:41 |
به چشمانت به ابرویت به مویت به رنگ سرخ لبهایت به رویت
به چشمانت که به رنگ شبهاست به لبخندی که چون لبخندگلهاست به قلبم به قلبی که آنراشکستی به قرانی که آن رامی پرستی قسم ای نازنین تازنده هستم تورادوست دارم می پرستم .
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در سه شنبه یکم اسفند 1385 و ساعت
18:11 |
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت
16:28 |
« پیشکش به بغض تنهایی فریدون»: خوش به حال منِ تنها که اگرتنهایم بازدرخلوت فرسوده خویش تپش قلب کبوتررا باوردارم ودراین تنهایی نفس سبزغزلواژه هنوز باغ بی دغدغه خوابم را پرِ یاد گل وابریشم ودفترکرده خوش به حال منِ تنها که همه شب دورازاین همهمه توخالی خلوت ساده وپنهانم را پشت پرچین ترانه ها جشن می گیرم وبا خود عهد چنان می بندم که دگردردایره خلوت خود ناباوران غافل را هرگز، هیچگاه به میهمانی آوازچکاوکها دعوت نکنم باش با خود تا باشم با خلوت خویش که بدین سان بسی خوشبخت ترم!... + نوشته شده توسط ووی عسلی در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت
16:24 |
بگوایران بگوبامن چه آمدبرسرکاوه که اونیزچون من ویاران فتاد دردست بی عارانبگوای یاربی یاران بگوازخاک من ایرانبگوازاین همه باران چه آمدقسمت یارانولی ای ملت ایران به پاخیزیدچون شیرانزنیدبرسینه ماران ببریدگردن آنانشویم آزادوآزادان ببریدگردن آنان+ نوشته شده توسط ووی عسلی در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت
16:10 |
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت
16:8 |
+ نوشته شده توسط ووی عسلی در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت
16:5 |
توضیحی درباره خودم : 5 ماه واندی سال دارم ولی خیلی بیشترازسنم می فهمم به خاطرهمینه که گاهی اوقات دچارمشکل می شمخیلی خیلی خیلی محبت می کنم ودل می سوزونم . بارهاوبارهاچوب محبتهاموخوردم ولی بازنتونستم خودموآدم کنم .طوری که توی اوج تنفری که ازکسی دارم بازهم بهش محبت میکنم ودوستش دارم . اگرفکرنکنیدکه ازروی تکبروغروره بایدبگم کهگاهی اوقات به دوستان وخانواده واطرافیانم حسادت می کنمکه آنهاچون منی رادارندومن کسی چون خودم راندارم . بسیارشوخ وخوش خنده هستم .همه می گن خیلی زبون درازم .ولی زبونم همیشه برای خیرچرخیده وهیچ وقت نشده که بخواهم دل کسی روبشکنم یاتفرقه وتهمتی بزنم . درهرزمینه ای فعالیت می کنم وازهمه چیزلذت می برم . خیلی زودبااطرافیانم درهرقشروسنی ارتباط برقرارمی کنم وخیلی زودبه هرچیزی وابسته می شوم . یه چیزمقدسیکه همه دارندومن ندارم شانس است که نبودنش خیلی عذابم می ده .همیشه فکرمی کنم مثل آدمهای شومی می مونم که جغدتوی قصه هاروی خونه دلش لونه کرده .ای کاش شکارچی افسانه هامی اومد واونو شکارمی کردوباخودش میبرد .
اشک درچشم من دریای خون داردبه دل خنده برلب می زنم تاکس نداندرازدل *********** به ظاهرگرچه می خندم به پیش دیگران.اما به پشت خنده هایم گریه های بی امان دارم تمام لحظه هایم بی توسردوزردوبارانی ست بیاتاخودببینی روزوشبهایی خزان دارم
**********
برسنگ مزارم بنویسید: آزرده دلی خفته دراین خلوت خاموش اوزاده غم بودبه غمهای جهان گشته فراموش + نوشته شده توسط ووی عسلی در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت
16:4 |
|
|
